راهنمای خرید سرور HPE استوک؛ انتخاب کانفیگ بر اساس بودجه و کاربرد
راهنمای خرید سرور HPE استوک؛ انتخاب کانفیگ بر اساس بودجه و کاربرد
خرید سرور با خرید یک کامپیوتر معمولی تفاوت زیادی دارد. در یک سیستم شخصی شاید بتوان با مقایسه چند مشخصه مانند مدل پردازنده، مقدار رم و ظرفیت SSD به نتیجه رسید؛ اما هنگام خرید سرور HPE باید مجموعهای از عوامل را همزمان بررسی کرد: تعداد کاربران، نوع نرمافزار، حجم اطلاعات، تعداد ماشینهای مجازی، میزان رشد کسبوکار، نوع RAID، سرعت شبکه، ظرفیت ذخیرهسازی و حتی امکان ارتقای سرور در آینده.
این موضوع هنگام خرید سرور HPE استوک اهمیت بیشتری پیدا میکند. بازار سرورهای استوک به شما اجازه میدهد با بودجهای منطقیتر به سختافزار Enterprise دسترسی داشته باشید، اما تنها زمانی خرید واقعاً اقتصادی است که سرور متناسب با Workload انتخاب شود و سلامت قطعات آن نیز قبل از خرید بررسی شده باشد.
به همین دلیل سؤال اصلی این نیست که «بهترین سرور HP کدام است؟». سؤال درست این است:
برای کاربرد، تعداد کاربران و بودجه من، چه سرور و چه کانفیگی مناسبتر است؟
ممکن است برای یک شرکت کوچک، یک سرور HPE ProLiant Gen9 با کانفیگ متعادل کاملاً کافی باشد؛ در حالی که یک مجموعه با چندین ماشین مجازی، دیتابیس سنگین یا برنامه توسعه چندساله به Gen10 یا نسلهای جدیدتر نیاز داشته باشد.
در این راهنما تلاش میکنیم بدون پیچیدهکردن موضوع، تمام بخشهایی را که قبل از خرید سرور HPE استوک باید بررسی کنید توضیح دهیم؛ از انتخاب نسل و مدل سرور گرفته تا CPU، RAM، هارد، SSD، RAID Controller، کارت شبکه، پاور و قابلیتهای مدیریتی.
قبل از خرید سرور HPE این ۷ سؤال را جواب دهید
قبل از اینکه وارد مدلها و مشخصات فنی شویم، بهتر است نیاز واقعی مجموعه مشخص شود. پاسخ به هفت سؤال زیر میتواند بخش بزرگی از مسیر انتخاب سرور را روشن کند:
- چند کاربر قرار است به سرور متصل شوند؟
- چه نرمافزار یا سرویسهایی روی سرور اجرا میشوند؟
- آیا قرار است مجازیسازی انجام شود؟
- چه مقدار اطلاعات باید روی سرور ذخیره شود؟
- سرعت خواندن و نوشتن اطلاعات چقدر اهمیت دارد؟
- آیا تعداد کاربران یا حجم اطلاعات در آینده افزایش پیدا میکند؟
- چه میزان بودجه برای خرید و ارتقای سرور در نظر گرفته شده است؟
برای مثال سروری که فقط قرار است نقش File Server برای ۱۵ کاربر را داشته باشد، الزاماً به دو پردازنده قدرتمند و صدها گیگابایت رم نیاز ندارد.
از طرف دیگر، اگر قرار باشد همان سرور میزبان SQL Server، نرمافزار مالی، Domain Controller، سیستم بکاپ و چند ماشین مجازی باشد، شرایط کاملاً متفاوت خواهد بود.
یکی از رایجترین اشتباهات هنگام خرید سرور این است که ابتدا سختافزار انتخاب میشود و بعد سعی میکنیم کاربرد را با آن تطبیق دهیم. مسیر منطقی دقیقاً برعکس است:
ابتدا Workload را مشخص کنید و سپس سختافزار را براساس آن انتخاب کنید.
سرور HPE استوک چیست؟
در بازار تجهیزات شبکه، اصطلاح «سرور استوک» معمولاً برای سرورهایی به کار میرود که نوِ کارخانهای نیستند و قبلاً در یک مجموعه، دیتاسنتر، سازمان یا پروژه استفاده شدهاند یا از چرخه فروش اولیه خارج شدهاند.
اما تمام سرورهای استوک شرایط یکسانی ندارند.
دو دستگاه با مدل کاملاً مشابه ممکن است از نظر سلامت فن، پاور، هارد، باتری RAID، وضعیت iLO یا سابقه کارکرد شرایط متفاوتی داشته باشند. به همین دلیل فقط مدل شاسی یا مشخصات CPU و RAM برای ارزیابی یک سرور استوک کافی نیست.
در یک خرید مطمئن باید علاوه بر کانفیگ، مواردی مانند سلامت سختافزار، خطاهای ثبتشده، وضعیت ذخیرهسازها، دمای قطعات، سلامت پاورها و امکان ارتقای آینده نیز بررسی شود.
در مقابل، مزیت مهم بازار استوک این است که میتوان به پلتفرمهایی دسترسی پیدا کرد که در زمان عرضه برای محیطهای Enterprise طراحی شدهاند اما امروز با قیمت پایینتری نسبت به تجهیزات نسل جدید در دسترس هستند.
برای بسیاری از شرکتها، این موضوع باعث میشود خرید یک سرور حرفهای استوک از یک سیستم دسکتاپ قدرتمند یا سختافزار غیرسروری، انتخاب منطقیتری باشد.
چرا سرورهای HPE ProLiant در بازار استوک محبوب هستند؟
خانواده HPE ProLiant سالهاست در دیتاسنترها، شرکتها و زیرساختهای سازمانی استفاده میشود. یکی از مزیتهای مهم این خانواده، تنوع زیاد قطعات و امکان انتخاب کانفیگهای مختلف برای پردازنده، حافظه، ذخیرهسازی، شبکه و تجهیزات جانبی است.
قابلیت مدیریت از راه دور HPE Integrated Lights-Out یا iLO نیز یکی از ویژگیهای مهم سرورهای ProLiant محسوب میشود. طبق مستندات HPE، iLO بهصورت Embedded در سرورهای ProLiant قرار دارد و برای راهاندازی، مانیتورینگ سلامت سیستم، مدیریت توان و کنترل حرارتی استفاده میشود. نسلهای مختلف ProLiant نسخههای متفاوت iLO دارند؛ برای مثال Gen9 از iLO 4، Gen10 و Gen10 Plus از iLO 5 و نسلهای جدیدتر از نسخههای جدیدتر iLO استفاده میکنند.
در بازار استوک، وجود قطعاتی مانند رم ECC، هاردهای Enterprise، پاور Redundant، RAID Controller و قابلیت Hot-Plug نیز باعث میشود سرورهای HPE برای کاربردهایی که پایداری اهمیت دارد جذاب باشند.
البته نام HPE بهتنهایی تضمین نمیکند که هر سرور استوکی انتخاب مناسبی است. مهمتر از برند، مدل مناسب، کانفیگ صحیح و سلامت دستگاه است.
کدام نسل سرور HPE را بخریم؟
یکی از اولین تصمیمها در خرید سرور استوک، انتخاب نسل است. در حال حاضر در بازار ایران معمولاً سرورهای Gen8، Gen9، Gen10و نسلهای جدیدتر دیده میشوند، اما ارزش خرید هرکدام برای همه کاربران یکسان نیست.
| نسل سرور HPE | ویژگیهای اصلی | مناسب برای |
|---|---|---|
| Gen8 | پردازندههای Intel Xeon E5/E7، حافظه DDR3، هزینه خرید پایین و قطعات نسبتاً فراوان در بازار استوک | پروژههای اقتصادی، سرویسهای سبک و محیطهای آزمایشگاهی |
| Gen9 | پشتیبانی از پردازندههای Xeon E5 v3/v4، حافظه DDR4، مدیریت iLO 4 و ارزش خرید مناسب در بازار سرورهای استوک | شرکتهای کوچک و متوسط، File Server و مجازیسازی سبک تا متوسط |
| Gen10 | پردازندههای Intel Xeon Scalable، حافظه DDR4، مدیریت iLO 5، امنیت بیشتر و امکانات مناسب برای ارتقا | VMware، دیتابیس، ERP، مجازیسازی و زیرساختهای سازمانی |
| Gen10 Plus | پلتفرم جدیدتر نسبت به Gen10، پردازندههای جدیدتر، امکانات I/O و Storage پیشرفتهتر و توسعهپذیری بهتر | سازمانهایی که به عملکرد و قابلیت توسعه بالاتری نیاز دارند |
| Gen11 | پردازندههای نسل جدید Intel Xeon Scalable، حافظه DDR5، PCIe Gen5 و پهنای باند بیشتر برای Storage و کارتهای توسعه | مجازیسازی سنگین، دیتابیس، پردازشهای حرفهای و زیرساختهای مدرن |
| Gen12 | پردازندههای Intel Xeon 6، حافظه DDR5، فناوریهای جدید Storage و امکانات گستردهتر برای پردازشهای شتابیافته | هوش مصنوعی، Cloud، دیتاسنترهای مدرن و Workloadهای سنگین |
سرور HPE Gen8؛ فقط برای بودجه بسیار محدود؟
Gen8 هنوز در بعضی پروژهها استفاده میشود و قطعات آن نیز در بازار وجود دارد، اما برای خرید جدید باید با احتیاط بیشتری به آن نگاه کرد.
اگر کاربرد بسیار سبک باشد و اولویت اصلی حداقل هزینه اولیه باشد، بعضی کانفیگهای Gen8 میتوانند هنوز کاربرد داشته باشند. بااینحال قدمت پلتفرم، محدودیتهای توسعه و فاصله بیشتر آن با فناوریهای جدید باعث میشود برای پروژههایی که قرار است چند سال دیگر توسعه پیدا کنند معمولاً گزینه اول نباشد.
به بیان ساده، ارزانتر بودن سرور نباید تنها معیار خرید باشد. اگر یک سرور قدیمی امروز ارزان خریداری شود اما یک سال بعد برای ارتقای RAM، Storage یا توان پردازشی مجبور به تعویض کامل پلتفرم شوید، هزینه واقعی خرید پایین نبوده است.
سرور HPE Gen9؛ اقتصادی و مناسب بسیاری از پروژهها
Gen9 یکی از نسلهایی است که هنوز در بازار استوک طرفداران زیادی دارد.
مدلهایی مانند HPE ProLiant DL380 Gen9 و DL360 Gen9 میتوانند برای بسیاری از کاربردهای شرکتی، File Server، نرمافزارهای سازمانی، بکاپ، سرویسهای شبکه و مجازیسازی سبک تا متوسط استفاده شوند؛ البته به شرط اینکه کانفیگ متناسب انتخاب شود.
HPE اسناد اصلی QuickSpecs مربوط به DL360 Gen9 و DL380 Gen9 را در دسته محصولات Retired قرار داده و اعلام کرده که Base Productهای این نسل دیگر بهعنوان محصول جدید عرضه نمیشوند. این موضوع طبیعی است و دقیقاً یکی از دلایلی است که Gen9 امروز بیشتر در بازار تجهیزات ثانویه و استوک دیده میشود.
مزیت Gen9 معمولاً هزینه ورودی پایینتر و فراوانی مناسب قطعات است.
اما اگر قرار است تعداد زیادی ماشین مجازی، دیتابیس سنگین یا پروژهای با رشد سریع اجرا شود، بهتر است قبل از انتخاب Gen9، هزینه Gen10 را هم بررسی کنید. گاهی اختلاف قیمت اولیه در برابر عمر مفید بیشتر کانفیگ چندان زیاد نیست.
سرور HPE Gen10؛ نقطه تعادل جذاب بازار استوک
برای بسیاری از خریداران، Gen10 میتواند یکی از جذابترین نقاط بازار باشد.
این نسل نسبت به Gen9 از پلتفرم جدیدتر پردازنده، حافظه و امکانات مدیریتی برخوردار است و در مدلهایی مثل DL360 Gen10 و DL380 Gen10 انتخابهای متنوعی برای Storage و توسعه سختافزار وجود دارد.
برای نمونه HPE در QuickSpecs رسمی DL360 Gen10 پشتیبانی از خانواده Intel Xeon Scalable، حافظه DDR4 و گزینههای مختلف SFF، LFF و NVMe را مستند کرده است. همچنین مدیریت این نسل با iLO 5 انجام میشود.
از طرف دیگر بعضی مدلهای Gen10 مانند DL380 Gen10 وارد مرحله Retired شدهاند و HPE اعلام کرده Base Product آنها دیگر برای فروش جدید عرضه نمیشود. بنابراین حضور گستردهتر آنها در بازار استوک موضوع عجیبی نیست.
برای مجموعهای که میخواهد سروری با قیمت منطقی، امکان ارتقای مناسب و عمر کاربردی خوب تهیه کند، Gen10 معمولاً ارزش بررسی جدی دارد.
Gen10 Plus، Gen11 و Gen12؛ برای چه کسانی مناسباند؟
هرچه به نسلهای جدیدتر نزدیک میشویم، پشتیبانی از فناوریهای جدیدتر CPU، DDR5، PCIe و Storage افزایش پیدا میکند.
برای مثال HPE، DL380 Gen11 را یک سرور 2U دوپردازنده معرفی میکند که از نسلهای چهارم و پنجم Intel Xeon Scalable، حافظه DDR5 و PCIe Gen5 پشتیبانی میکند.
در نسل جدیدتر، DL380 Gen12 از Intel Xeon 6، حافظه DDR5 و گزینههای پرسرعت EDSFF پشتیبانی میکند و برای Workloadهای Enterprise و Hybrid Cloud طراحی شده است.
DL360 Gen12 نیز یک پلتفرم متراکم 1U است که HPE آن را برای محیطهای Compute-Dense معرفی کرده و بسته به پیکربندی میتواند از NVMe و GPU نیز پشتیبانی کند.
اما جدیدتر بودن همیشه به معنی اقتصادیتر بودن نیست.
برای یک شرکت کوچک که یک نرمافزار مالی و File Server اجرا میکند، ممکن است خرید Gen12 توجیه اقتصادی نداشته باشد. در مقابل برای پروژههایی با پردازش سنگین، تعداد VM زیاد، دیتابیس حساس، NVMe پرسرعت یا برنامه توسعه بلندمدت، سرمایهگذاری روی نسل جدیدتر قابل دفاعتر است.
بنابراین انتخاب نسل باید براساس نیاز و بازگشت سرمایه انجام شود، نه صرفاً عدد بعد از عبارت Gen.
DL360 بخریم یا DL380؟
دو مدل بسیار شناختهشده در بازار سرور HPE، سریهای DL360 و DL380 هستند.
بهصورت کلی DL360 در فرمفکتور 1U عرضه میشود و برای محیطهایی مناسب است که تراکم رک اهمیت زیادی دارد. برای مثال DL360 Gen11 و Gen12 در منابع HPE بهعنوان پلتفرمهای 1U دوپردازنده معرفی شدهاند.
DL380 معمولاً شاسی 2U دارد و فضای بیشتری برای توسعه Storage، کارتهای PCIe و برخی تجهیزات جانبی فراهم میکند. DL380 Gen11 و Gen12 نیز در مستندات HPE بهعنوان پلتفرمهای 2U و 2P معرفی شدهاند.
به همین دلیل نمیتوان گفت یکی از این دو مدل در همه شرایط «بهتر» است.
اگر فضای رک محدود باشد و به تعداد زیادی Drive یا کارت توسعه نیاز نداشته باشید، DL360 میتواند انتخاب جذابی باشد.
اگر توسعهپذیری Storage، کارت شبکه، RAID Controller یا Accelerator اهمیت بیشتری داشته باشد، معمولاً DL380 انعطاف بیشتری ارائه میدهد.
برای بسیاری از شرکتهایی که محدودیت جدی رک ندارند، DL380 انتخاب محبوبی است؛ زیرا فضای 2U مدیریت توسعه و خنکسازی را سادهتر میکند.
DL360 Gen9 یا DL380 Gen9؛ کدام سرور برای شما مناسبتر است؟
اگر فضای رک، ابعاد جمعوجور و یک سرور قدرتمند 1U برایتان اولویت دارد، HPE DL360 Gen9 4LFF انتخاب مناسبی است. اما اگر به فضای ذخیرهسازی بیشتر، تعداد هارد بالاتر و امکان توسعه گستردهتر نیاز دارید، HPE DL380 Gen9 12LFF گزینه منطقیتری خواهد بود. برای مشاهده مشخصات و انتخاب کانفیگ مناسب، مدل موردنظر خود را انتخاب کنید.
SFF یا LFF؛ یکی از مهمترین تصمیمهای خرید
هنگام سفارش سرور HPE احتمالاً با عبارتهای SFF و LFF مواجه خواهید شد.
SFF معمولاً برای Driveهای 2.5 اینچی و LFF برای Driveهای 3.5 اینچی استفاده میشود.
انتخاب بین این دو به نوع کاربرد بستگی دارد.
اگر سرعت، تراکم تعداد Drive و استفاده از SSD برای شما مهم باشد، شاسیهای SFF معمولاً گزینههای متنوعی در اختیار شما قرار میدهند.
اگر هدف اصلی ذخیره حجم زیاد اطلاعات با هزینه منطقیتر باشد، شاسی LFF میتواند گزینه مناسبی برای HDDهای پرظرفیت باشد.
برای مثال یک سازمانی که چند ترابایت فایل آرشیوی، بکاپ یا تصاویر دوربین نگهداری میکند نیاز متفاوتی با شرکتی دارد که دیتابیس SQL با تعداد تراکنش بالا اجرا میکند.
بنابراین قبل از انتخاب شاسی از خودتان بپرسید:
ظرفیت مهمتر است یا IOPS و سرعت؟
پاسخ این سؤال مسیر انتخاب هارد و حتی مدل سرور را تغییر میدهد.
انتخاب CPU سرور؛ تعداد هسته بیشتر همیشه بهتر نیست
یکی از بخشهایی که بیشترین اشتباه در آن رخ میدهد، انتخاب پردازنده است.
هنگام مشاهده مشخصات CPU معمولاً سه عدد جلب توجه میکند:
- تعداد Core
- فرکانس پردازنده
- تعداد CPU قابل نصب
فرض کنید دو پردازنده داریم. یکی ۲۰ هسته با فرکانس پایینتر و دیگری ۸ هسته با فرکانس بالاتر دارد.
آیا ۲۰ هسته همیشه بهتر است؟
خیر.
نوع نرمافزار تعیین میکند کدام پردازنده مناسبتر است.
برخی Workloadها از تعداد هسته بیشتر سود میبرند؛ مخصوصاً زمانی که تعداد زیادی ماشین مجازی یا پردازش موازی داریم.
اما بعضی نرمافزارها عملکرد Single-Core یا فرکانس پردازنده برایشان اهمیت بیشتری دارد. در این شرایط ممکن است یک CPU با Core کمتر اما Clock بالاتر عملکرد عملی بهتری ایجاد کند.
مسئله دیگر هزینه لایسنس نرمافزار است. بعضی نرمافزارهای سازمانی براساس Core یا Socket لایسنس میشوند. در چنین حالتی خرید تعداد زیادی Core که استفاده نمیشود حتی میتواند هزینه نرمافزار را افزایش دهد.
آیا از ابتدا دو CPU بخریم؟
الزاماً نه.
اگر نیاز فعلی با یک پردازنده پاسخ داده میشود، میتوان سرور را با یک CPU مناسب خرید و در صورت پشتیبانی شاسی و کانفیگ، مسیر ارتقای CPU دوم را برای آینده در نظر گرفت.
اما باید توجه داشت که در سرورهای دوپردازنده، نصب CPU دوم معمولاً فقط خرید پردازنده نیست. ممکن است به هیتسینک، فن یا قطعات دیگر نیاز باشد و بخشی از اسلاتهای RAM و PCIe نیز به CPU دوم وابسته باشند.
بنابراین اگر احتمال ارتقای CPU وجود دارد، این موضوع باید هنگام خرید اولیه در طراحی کانفیگ در نظر گرفته شود.
چه مقدار RAM برای سرور لازم است؟
بعد از CPU، رم یکی از مهمترین عوامل عملکرد سرور است.
اشتباه رایج این است که فقط عدد ظرفیت را ببینیم.
برای مثال میگوییم:
«این سرور ۶۴ گیگ رم دارد، پس کافی است.»
اما سؤال اصلی این است که برای چه کاری؟
۶۴ گیگابایت RAM ممکن است برای یک File Server کوچک بسیار بیشتر از نیاز باشد و همزمان برای یک میزبان مجازیسازی با تعداد زیادی VM ناکافی باشد.
کاربردهای سبک
برای سرویسهایی مانند Domain Controller، DNS، DHCP، File Server سبک یا نرمافزارهای کوچک سازمانی، معمولاً نیاز رم نسبتاً محدود است.
دیتابیس و SQL Server
دیتابیس میتواند از RAM بیشتری برای Cache استفاده کند. بنابراین افزایش حافظه در بسیاری از سناریوها میتواند فشار روی Storage را کاهش دهد.
البته اضافهکردن RAM بدون بررسی ساختار دیتابیس، تعداد کاربران، Queryها و محدودیت نرمافزار تصمیم دقیقی نیست.
مجازیسازی
در VMware ESXi، Hyper-V یا سایر Hypervisorها، RAM یکی از مهمترین منابع است.
اگر ۱۰ ماشین مجازی دارید که هرکدام ۸GB حافظه واقعی نیاز دارند، تنها جمعکردن این اعداد کافی نیست. خود Hypervisor، رشد VMها و فضای رزرو نیز باید در نظر گرفته شود.
بنابراین برای مجازیسازی بهتر است همیشه مقداری Headroom برای توسعه آینده لحاظ شود.
چینش رم اهمیت دارد
در سرور Enterprise تنها مجموع ظرفیت رم مهم نیست؛ نحوه قرارگیری DIMMها در کانالهای حافظه نیز میتواند روی پهنای باند و عملکرد تأثیر بگذارد.
هنگام ارتقای RAM باید سازگاری نسل، نوع DIMM، سرعت، Rank و قوانین Population مخصوص همان سرور بررسی شود.
به همین دلیل خرید چند ماژول رم صرفاً براساس «DDR4 بودن» روش مطمئنی برای ارتقای سرور HPE نیست.
هارد HDD، SSD یا NVMe؛ کدام را انتخاب کنیم؟
Storage در بسیاری از سرورها حتی مهمتر از CPU است.
ممکن است سروری با دو پردازنده قدرتمند و مقدار زیادی RAM داشته باشید اما اگر Storage نتواند درخواستهای نرمافزار را بهموقع پاسخ دهد، کاربر همچنان سیستم را «کند» احساس میکند.
SAS HDD
هاردهای SAS سالهاست در محیطهای Enterprise استفاده میشوند.
این Driveها برای Workloadهای سروری طراحی شدهاند و در ظرفیتها و سرعتهای مختلف وجود دارند.
برای پروژههایی که ظرفیت و پایداری مهم است اما نیاز به سرعت SSD ندارند، SAS HDD هنوز میتواند کاربرد داشته باشد.
SATA HDD
SATA HDD معمولاً زمانی جذاب است که ظرفیت بالا با هزینه پایینتر اولویت داشته باشد.
برای آرشیو، بکاپ و ذخیره اطلاعاتی که تعداد عملیات خواندن و نوشتن آنها خیلی زیاد نیست، میتوان SATA Enterprise را بررسی کرد.
SAS یا SATA SSD
اگر سیستم عامل، دیتابیس یا ماشینهای مجازی روی Storage قرار میگیرند، SSD میتواند تفاوت قابل توجهی در Latency و IOPS ایجاد کند.
البته تمام SSDها برای Workload یکسان ساخته نشدهاند. در تجهیزات Enterprise معمولاً باید Endurance و نوع کاربرد Drive نیز بررسی شود.
NVMe
NVMe برای Workloadهایی که سرعت Storage اهمیت زیادی دارد جذاب است، اما پشتیبانی از NVMe فقط به خرید Drive ختم نمیشود.
شاسی، Backplane، کابلکشی، PCIe Lane و کانفیگ Server باید از آن پشتیبانی کند.
برای مثال در نسلهای جدید HPE گزینههای گستردهتری برای NVMe و EDSFF ارائه شده است. DL380 Gen12 بسته به پیکربندی از تعداد بالایی Drive EDSFF E3.S پشتیبانی میکند.
بنابراین قبل از خرید NVMe حتماً سازگاری کامل مسیر Storage بررسی شود.
RAID Controller را دستکم نگیرید
بسیاری از خریداران ساعتها CPU را مقایسه میکنند اما در نهایت بدون توجه کافی به Storage Controller سرور سفارش میدهند.
RAID Controller نقش مهمی در مدیریت Driveها و RAID Array دارد.
انتخاب کنترلر باید براساس نوع هارد، تعداد Drive، سطح RAID، نیاز Performance و نسل سرور انجام شود.
برای مثال ممکن است یک کانفیگ اقتصادی با کنترلر ساده برای File Server سبک کافی باشد، اما برای چندین SSD و دیتابیس پرتراکنش، انتخاب Controller مناسب اهمیت بیشتری پیدا کند.
همچنین باید وضعیت Cache Module، باتری یا Smart Storage Battery در کنترلرهایی که از آن استفاده میکنند بررسی شود.
هنگام خرید سرور استوک بهتر است فقط نوشتهشدن نام RAID Controller در فاکتور کافی نباشد؛ مدل دقیق و سلامت آن نیز مشخص شود.
RAID مناسب سرور چیست؟
هیچ RAID واحدی برای تمام پروژهها وجود ندارد.
RAID باید براساس سه عامل انتخاب شود:
- Performance
- ظرفیت قابل استفاده
- میزان تحمل خرابی
برای یک دیتابیس حساس ممکن است اولویت شما با یک File Server آرشیوی کاملاً متفاوت باشد.
بهطور کلی RAID 1 برای دو Drive و سیستمعامل انتخاب رایجی است.
RAID 5 ظرفیت قابل استفاده بیشتری ارائه میدهد اما برای Workloadهای نوشتن سنگین همیشه بهترین انتخاب نیست.
RAID 6 تحمل خرابی بیشتری نسبت به RAID 5 ایجاد میکند اما سربار بیشتری نیز دارد.
RAID 10 برای بسیاری از Workloadهای حساس به Performance گزینه جذابی است، ولی تقریباً نیمی از ظرفیت خام Driveها برای Mirror مصرف میشود.
نکته مهم این است که RAID جای Backup را نمیگیرد.
RAID میتواند در برابر خرابی بعضی Driveها از Availability سرویس محافظت کند؛ اما در برابر حذف تصادفی فایل، باجافزار، خرابی منطقی داده یا بسیاری از سناریوهای دیگر جایگزین بکاپ نیست.
کارت شبکه سرور؛ آیا 1GbE هنوز کافی است؟
برای یک شرکت کوچک با تعداد کاربر محدود، شبکه Gigabit ممکن است همچنان نیاز را پاسخ دهد. اما در سناریوهای دیگر، Storage و CPU قوی بدون شبکه مناسب نمیتوانند توان واقعی خود را نشان دهند.
اگر سرور میزبان تعداد زیادی ماشین مجازی باشد، Backupهای حجیم روی شبکه منتقل شوند یا کاربران زیادی همزمان فایلهای بزرگ جابهجا کنند، 10GbE میتواند انتخاب منطقیتری باشد. در پروژههای Storage، Cluster و زیرساختهای پیشرفته ممکن است 25GbE یا سرعتهای بالاتر مطرح شود.
هنگام خرید سرور باید علاوه بر سرعت کارت، نوع Interface نیز بررسی شود:
- RJ45
- SFP+
- SFP28
- DAC
- Fiber
چون انتخاب کارت شبکه بدون توجه به Switch و کابلکشی میتواند باعث هزینه اضافه شود.
پاور سرور را براساس کانفیگ انتخاب کنید
توان Power Supply باید با مصرف واقعی سرور متناسب باشد. دو سرور DL380 مشابه ممکن است به دلیل تفاوت CPU، تعداد Drive، کارتهای PCIe و GPU مصرف بسیار متفاوتی داشته باشند.
در بسیاری از سرورهای Enterprise از پاورهای Redundant استفاده میشود تا در صورت خرابی یک Power Supply، سرویس متوقف نشود. وجود دو پاور بهتنهایی کافی نیست؛ باید بررسی شود هر دو Power Supply سالم و ترجیحاً مناسب کانفیگ سرور باشند.
اگر قصد نصب GPU، CPUهای پرمصرف یا تعداد زیادی Drive دارید، موضوع توان و Cooling اهمیت بیشتری پیدا میکند.
iLO؛ یکی از مواردی که در خرید سرور استوک باید تست شود
قابلیت iLO به مدیر شبکه اجازه میدهد بسیاری از عملیات مدیریتی و مانیتورینگ را بدون حضور فیزیکی کنار سرور انجام دهد.
HPE، iLO را جزء فناوری Embedded سرورهای ProLiant معرفی میکند و قابلیتهایی مانند Health Monitoring، کنترل Power و مدیریت Thermal را از نقشهای اصلی آن میداند.
هنگام خرید سرور استوک بهتر است iLO بررسی شود.
مواردی که باید کنترل شوند:
- امکان ورود به پنل
- نمایش صحیح سختافزار
- نبود خطای بحرانی در Health
- بررسی Integrated Management Log
- وضعیت فنها
- وضعیت پاورها
- وضعیت Storage
- نسخه Firmware
در بسیاری از مواقع iLO اطلاعاتی ارائه میکند که فقط با نگاهکردن به ظاهر دستگاه قابل تشخیص نیست.
انتخاب کانفیگ سرور براساس کاربرد
تا اینجا قطعات مختلف را جداگانه بررسی کردیم. حالا مهمترین بخش راهنمای خرید سرور HPE استوک را بررسی کنیم: انتخاب کانفیگ براساس Workload.
کانفیگ سرور برای شرکت کوچک
اگر یک شرکت تعداد کاربر محدودی دارد و سرور برای مواردی مانند File Sharing، Domain Controller، نرمافزار حسابداری و سرویسهای سبک استفاده میشود، معمولاً نیازی به قویترین کانفیگ بازار نیست.
یک سرور Gen9 یا Gen10 سالم با CPU میانرده، مقدار RAM منطقی و Storage مناسب میتواند پاسخگوی چنین مجموعهای باشد.
در این سناریو بهتر است بهجای هزینه سنگین روی دو CPU قدرتمند، بودجه روی موارد مهمتری مانند:
- SSD مناسب سیستمعامل و نرمافزار
- RAID مطمئن
- پاور Redundant
- Backup
- ظرفیت ارتقای RAM
سرمایهگذاری شود.
اگر احتمال افزایش تعداد کاربران وجود دارد، بهتر است از ابتدا شاسی و پلتفرمی انتخاب شود که برای توسعه آینده محدودیت ایجاد نکند.
کانفیگ سرور برای نرمافزار حسابداری و مالی
یکی از رایجترین درخواستها، خرید سرور برای نرمافزارهای مالی و حسابداری است.
در این پروژهها تعداد کاربر و نوع Database اهمیت زیادی دارد.
برای تعداد کاربر محدود، یک CPU با فرکانس مناسب، RAM کافی و SSD میتواند تجربه خوبی ایجاد کند.
با افزایش تعداد کاربران، دیتابیس و حجم تراکنشها باید CPU، Memory و Storage جدیتر بررسی شوند.
یکی از اشتباهات متداول این است که فقط تعداد کاربران پرسیده میشود.
ممکن است دو شرکت هرکدام ۳۰ کاربر داشته باشند اما Workload آنها کاملاً متفاوت باشد. یک مجموعه در طول روز چند عملیات ساده ثبت میکند و دیگری گزارشهای سنگین و Queryهای پیچیده اجرا میکند.
بنابراین برای کانفیگ دقیق بهتر است حداقل موارد زیر مشخص شود:
- نام نرمافزار
- نوع Database
- تعداد کاربران همزمان
- حجم فعلی دیتابیس
- میزان رشد سالانه
- نیاز به ماشین مجازی
کانفیگ سرور SQL Server
در SQL Server تعادل بین CPU، RAM و Storage اهمیت زیادی دارد.
استفاده از CPU بسیار قوی در کنار HDD کند معمولاً نتیجه مناسبی ایجاد نمیکند.
برای دیتابیسهای پرتراکنش، Latency ذخیرهسازی اهمیت زیادی پیدا میکند و SSD Enterprise یا NVMe میتواند مطرح شود.
از طرف دیگر SQL Server میتواند از RAM برای Cache استفاده کند؛ بنابراین ظرفیت حافظه باید براساس حجم و نوع دیتابیس انتخاب شود.
در پروژههای جدیتر، لایسنس SQL Server نیز باید هنگام انتخاب تعداد Core پردازنده لحاظ شود.
به همین دلیل کانفیگ SQL باید با نگاه به کل هزینه زیرساخت انجام شود، نه فقط قیمت Server Hardware.
کانفیگ سرور VMware و مجازیسازی
مجازیسازی یکی از کاربردهایی است که طراحی کانفیگ اشتباه در آن خیلی زود خودش را نشان میدهد.
برای انتخاب سرور VMware باید بدانیم:
- چند VM داریم؟
- هر VM چه تعداد vCPU لازم دارد؟
- هر VM چه مقدار RAM مصرف میکند؟
- چه مقدار Storage نیاز است؟
- VMها چه میزان IOPS ایجاد میکنند؟
- آیا High Availability لازم است؟
- Backup چگونه انجام میشود؟
در بسیاری از محیطهای Virtualization، RAM سریعتر از CPU تبدیل به محدودیت میشود.
همچنین اگر تمام VMها روی چند HDD کند قرار بگیرند، Storage میتواند Bottleneck اصلی شود.
برای یک پروژه سبک، یک DL380 Gen9 یا Gen10 با کانفیگ مناسب ممکن است کفایت کند. با افزایش تعداد VM و اهمیت Performance، استفاده از SSD، RAM بیشتر، شبکه 10GbE و نسل جدیدتر سرور منطقیتر میشود.
در پروژههای حساس نیز بهتر است بهجای یک سرور بسیار قدرتمند، معماری Cluster و Redundancy بررسی شود.
کانفیگ سرور برای File Server
File Server از آن دسته پروژههایی است که معمولاً ظرفیت Storage در آن اهمیت زیادی دارد.
اگر حجم فایلها زیاد باشد و سرعت بسیار بالا لازم نباشد، شاسیهای LFF و HDDهای Enterprise پرظرفیت میتوانند اقتصادی باشند.
اگر کاربران فایلهای بزرگ گرافیکی، ویدئویی یا پروژههای مهندسی را بهصورت همزمان باز میکنند، علاوه بر Storage باید سرعت شبکه نیز بررسی شود.
در چنین شرایطی مهاجرت از 1GbE به 10GbE ممکن است از افزایش CPU تأثیر بیشتری روی تجربه کاربران داشته باشد.
سرور برای بکاپ و آرشیو
برای Backup Server معمولاً اولویت متفاوت است.
در بسیاری از پروژهها ظرفیت، قابلیت توسعه و هزینه هر ترابایت مهمتر از Latency بسیار پایین است.
به همین دلیل سرورهای LFF با تعداد بالاتر HDD میتوانند مناسب باشند.
اما باید به سیاست Backup نیز توجه کرد.
اگر قرار است چند سرور در یک بازه زمانی کوتاه Backup شوند، سرعت شبکه و Write Performance Storage اهمیت بیشتری پیدا میکند.
همچنین بهتر است Backup نهایی فقط روی همان سروری که داده اصلی قرار دارد نگهداری نشود.
سرور برای هوش مصنوعی، GPU و پردازش گرافیکی
با افزایش استفاده از هوش مصنوعی و پردازش GPU، یکی از سؤالهای جدید بازار این است که آیا هر سرور HPE قابلیت نصب کارت گرافیک را دارد؟
خیر.
برای GPU باید مواردی مانند فضای فیزیکی کارت، عرض کارت، توان مصرفی، کابل پاور، Riser، PCIe Lane و Cooling بررسی شوند.
حتی اگر کارت از نظر فیزیکی داخل شاسی قرار بگیرد، به معنی سازگاری کامل نیست.
در نسلهای جدید HPE، برخی مدلها صراحتاً برای GPU و Accelerated Computing امکانات بیشتری ارائه میکنند. برای مثال HPE در مشخصات DL360 Gen12 پشتیبانی از چند GPU تکعرض را در برخی پیکربندیها ذکر میکند.
برای پروژه AI، قبل از انتخاب شاسی ابتدا باید GPU موردنیاز مشخص شود و سپس سرور سازگار با آن انتخاب شود.
انتخاب سرور براساس بودجه
یکی از بهترین روشها برای خرید سرور HPE استوک این است که بهجای تعیین یک عدد ثابت، بودجه را در سه سطح بررسی کنیم.
کانفیگ اقتصادی
این سطح برای مجموعههایی مناسب است که:
- تعداد کاربران محدود دارند؛
- Workload سبک تا متوسط است؛
- رشد کوتاهمدت زیادی پیشبینی نمیشود؛
- هزینه اولیه اهمیت زیادی دارد.
در این حالت Gen9 میتواند گزینه جذابی باشد.
اما توصیه میشود برای پایین آوردن قیمت، از قطعاتی که مستقیماً روی Reliability اثر دارند صرفنظر نشود.
مثلاً خرید سرور با یک HDD قدیمی و بدون Backup فقط به دلیل قیمت پایین تصمیم مناسبی نیست.
در کانفیگ اقتصادی بهتر است CPU متناسب انتخاب شود و بودجه باقیمانده صرف Storage سالم، RAID مناسب و RAM کافی شود.
کانفیگ متعادل
برای بسیاری از شرکتها این سطح بهترین Value را ایجاد میکند.
در این گروه معمولاً Gen10 ارزش بررسی بالایی دارد.
کانفیگ میتواند شامل:
- CPU میانرده یا قدرتمند متناسب با نرمافزار
- RAM با فضای ارتقا
- SSD برای سیستمعامل و Workload حساس
- HDD برای آرشیو در صورت نیاز
- RAID Controller مناسب
- دو پاور سالم
- کارت شبکه مناسب
- فضای Drive آزاد برای توسعه
باشد.
هدف این کانفیگ خرید ارزانترین سرور نیست؛ بلکه ایجاد تعادل بین قیمت امروز و هزینه توسعه چند سال آینده است.
کانفیگ حرفهای
اگر سرور قرار است میزبان سرویسهای حیاتی، تعداد زیادی VM، دیتابیس بزرگ، GPU یا Storage پرسرعت باشد، بهتر است پلتفرم جدیدتر بررسی شود.
Gen10 Plus، Gen11 و در پروژههای جدید Gen12 میتوانند گزینههای مطرح باشند.
در این سطح استفاده از DDR5، PCIe جدیدتر، NVMe سریع، شبکه پرسرعت و CPUهای نسل جدید میتواند اهمیت داشته باشد. امکانات دقیق بسته به مدل سرور متفاوت است؛ برای نمونه HPE در DL380 Gen11 از PCIe Gen5 و در DL380 Gen12 از Intel Xeon 6 و گزینههای EDSFF جدید استفاده میکند.
برای این پروژهها بهتر است کانفیگ قبل از خرید بهصورت تخصصی طراحی شود.
چکلیست خرید سرور HPE استوک
انتخاب کانفیگ فقط نیمی از مسیر است. نیم دیگر، بررسی سلامت سختافزار است.
هنگام خرید سرور استوک این موارد را جدی بگیرید.
۱. بررسی ظاهر شاسی
وجود خطوخش روی سرور استوک موضوع عجیبی نیست؛ اما ضربه شدید، تغییر شکل شاسی یا شکستگی قسمتهای داخلی باید بررسی شود.
۲. بررسی iLO
iLO میتواند اطلاعات مهمی درباره وضعیت Hardware و خطاهای سیستم ارائه کند.
بهتر است Health دستگاه و Logها بررسی شوند.
۳. تست CPU
هر دو CPU در صورت وجود باید بهدرستی توسط سیستم شناسایی شوند و خطای حرارتی یا Hardware وجود نداشته باشد.
۴. تست RAM
تمام DIMMها باید شناسایی شوند و Memory Error وجود نداشته باشد.
۵. بررسی Storage
وضعیت HDD و SSD بسیار مهم است.
Drive فرسوده میتواند بعد از خرید هزینه و Downtime ایجاد کند.
۶. بررسی RAID Controller
مدل کنترلر، Cache و وضعیت باتری یا Capacitor در صورت وجود بررسی شود.
۷. بررسی فنها
تمام فنها باید سالم باشند و دور غیرعادی یا خطای Fan مشاهده نشود.
صدای بالای فن همیشه به معنی خرابی فن نیست و ممکن است به کانفیگ، Firmware یا قطعه ناسازگار مرتبط باشد؛ بنابراین علت باید بررسی شود.
۸. بررسی پاورها
هر دو Power Supply در کانفیگ Redundant باید تست شوند.
۹. بررسی پورت شبکه
پورتهای Ethernet و کارتهای شبکه اضافه بهتر است تست شوند.
۱۰. بررسی Firmware
قدیمی بودن Firmware الزاماً به معنی خراب بودن سرور نیست، اما قبل از بهرهبرداری بهتر است سازگاری و نسخه مناسب Firmware و Driver بررسی شود.
HPE برای سرورهای ProLiant صفحات پشتیبانی، Firmware و Service Pack for ProLiant ارائه میکند؛ البته دسترسی و پشتیبانی دقیق به مدل و شرایط محصول وابسته است.
سرور استوک ارزان همیشه خرید اقتصادی نیست
فرض کنید دو سرور پیش روی شما هستند.
سرور اول قیمت پایینتری دارد، اما:
- RAM آن دقیقاً به اندازه نیاز فعلی است؛
- تمام Bayهای Drive پر هستند؛
- فقط شبکه 1GbE دارد؛
- پاور آن برای GPU آینده مناسب نیست؛
- نسل آن قدیمیتر است.
سرور دوم کمی گرانتر است، اما:
- اسلات RAM آزاد دارد؛
- Drive Bay خالی دارد؛
- امکان نصب NIC سریعتر وجود دارد؛
- پلتفرم جدیدتر است.
ممکن است سرور دوم در زمان خرید گرانتر باشد، اما بعد از دو سال هزینه کل پایینتری داشته باشد.
در خرید تجهیزات Enterprise بهتر است به Total Cost of Ownership یا هزینه مالکیت فکر کنید.
هزینه واقعی شامل موارد زیر است:
- قیمت خرید
- قطعات ارتقا
- مصرف برق
- فضای رک
- لایسنس نرمافزار
- نگهداری
- Backup
- Downtime
- تعویض قطعات
- هزینه مهاجرت آینده
به همین دلیل خرید کانفیگ درست معمولاً مهمتر از پیدا کردن ارزانترین دستگاه بازار است.
چقدر فضای ارتقا برای آینده در نظر بگیریم؟
خرید سروری که پنج برابر نیاز فعلی توان دارد الزاماً تصمیم خوبی نیست، اما خرید سروری که هیچ فضای توسعهای ندارد نیز اشتباه است.
بهتر است رشد ۲ تا ۳ سال آینده را بررسی کنید.
اگر امروز ۲۰ کاربر دارید و پیشبینی میشود تعداد کاربران به ۳۰ نفر برسد، کانفیگ باید این رشد را تحمل کند.
اگر امروز ۴ ماشین مجازی دارید و قرار است ERP، Backup Server و سرویسهای دیگری اضافه شوند، ظرفیت RAM و Storage باید از ابتدا با این موضوع هماهنگ باشد.
همچنین بررسی کنید:
- آیا Drive Bay آزاد وجود دارد؟
- آیا میتوان RAM اضافه کرد؟
- CPU دوم قابل نصب است؟
- Riser مناسب وجود دارد؟
- پاور توان ارتقای آینده را دارد؟
- امکان ارتقای NIC وجود دارد؟
این موارد ممکن است هنگام خرید هزینه کمی داشته باشند اما در آینده از تعویض کامل سرور جلوگیری کنند.
اشتباهات رایج هنگام خرید سرور HP استوک
برای خرید سرور HPE استوک چه اطلاعاتی به فروشنده بدهیم؟
اگر قصد دارید کانفیگ دقیق دریافت کنید، لازم نیست از قبل تمام مشخصات فنی سرور را بدانید، بهتر است اطلاعات کاربرد را ارائه کنید.
برای مثال بهجای گفتن: «یک DL380 با دو CPU میخواهم.»، اطلاعات زیر را بدهید:
نوع کاربرد: VMware
تعداد ماشین مجازی: ۱۲ عدد
RAM فعلی موردنیاز: حدود ۱۲۰GB
Storage: حدود ۴TB
رشد دوساله: حدود ۳۰ درصد
شبکه: 10GbE
Backup: روی دستگاه جداگانه
بودجه: محدوده مشخص
با این اطلاعات میتوان چند کانفیگ مختلف طراحی کرد و مزایا و محدودیت هرکدام را مقایسه کرد.
چه زمانی Gen9 بخریم و چه زمانی Gen10؟
اگر بخواهیم تصمیم را بسیار ساده کنیم:
Gen9 بیشتر برای پروژههای اقتصادی، Workloadهای مشخص و مجموعههایی مناسب است که هزینه اولیه برایشان اهمیت زیادی دارد.
Gen10 برای بسیاری از مجموعهها نقطه تعادل خوبی بین قیمت، قابلیت توسعه و فناوری جدیدتر محسوب میشود.
Gen11 و Gen12 زمانی ارزش بیشتری پیدا میکنند که Performance جدیدتر، PCIe و Storage سریعتر، CPUهای جدید، پروژههای بلندمدت یا Workloadهای سنگین اهمیت داشته باشند. قابلیتهای دقیق هر نسل و مدل باید از QuickSpecs همان سرور بررسی شود.
هیچ قانون ثابتی وجود ندارد که همه کاربران باید جدیدترین نسل را بخرند.
گاهی یک Gen9 قوی برای یک کاربرد مشخص انتخاب منطقیتری از Gen11 ضعیف است.
گاهی نیز خرید Gen9 فقط به دلیل ارزانبودن باعث میشود خیلی زود به سقف ارتقا برسید.
سرور آماده بخریم یا کانفیگ اختصاصی؟
سرورهای آماده مزیت مهمی دارند: انتخاب سریعتر است. اما اگر Workload مشخصی دارید، کانفیگ اختصاصی معمولاً نتیجه بهتری ایجاد میکند.
برای مثال ممکن است یک سرور آماده این مشخصات را داشته باشد:
- CPU بسیار قوی
- RAM زیاد
- HDD معمولی
- NIC یک گیگ
اگر کاربرد شما Virtualization باشد، شاید بهتر باشد بخشی از بودجه CPU به SSD و شبکه 10GbE منتقل شود. یا برای Backup Server، شاید CPU ضعیفتر و تعداد HDD بیشتر انتخاب اقتصادیتری باشد.
به همین دلیل هنگام خرید Server Hardware بهتر است به «مجموع کانفیگ» نگاه شود، نه اینکه هر قطعه جداگانه قویترین مدل ممکن باشد.
قیمت سرور HPE استوک چگونه تعیین میشود؟
قیمت سرور استوک فقط به نام مدل وابسته نیست. دو دستگاه DL380 Gen10 ممکن است اختلاف قیمت زیادی داشته باشند، زیرا کانفیگ آنها متفاوت است.
مهمترین عوامل تأثیرگذار عبارتاند از:
- نسل سرور
- مدل شاسی
- SFF یا LFF بودن
- تعداد CPU
- مدل CPU
- مقدار و نوع RAM
- RAID Controller
- تعداد HDD یا SSD
- ظرفیت Driveها
- کارت شبکه
- تعداد پاور
- Riser
- Rail Kit
- GPU
- لایسنسهای جانبی
- وضعیت فنی قطعات
- شرایط گارانتی
بنابراین هنگام مقایسه قیمت دو سرور مطمئن شوید کانفیگ آنها واقعاً مشابه است.
مقایسه قیمت فقط براساس عبارت «DL380 Gen10» تقریباً هیچ اطلاعات مفیدی ارائه نمیکند.
سوالات متداول
اگر سرور از نظر فنی بهدرستی تست شده باشد و کانفیگ آن با نیاز مجموعه شما مطابقت داشته باشد، خرید سرور HPE استوک میتواند انتخابی اقتصادی و منطقی باشد. سرورهای استوک این امکان را فراهم میکنند که با هزینه کمتر به سختافزارهای Enterprise دسترسی داشته باشید. بااینحال، قیمت پایین نباید تنها معیار تصمیمگیری باشد؛ سلامت CPU، رم، هارد یا SSD، ریدکنترلر، پاورها، فنها، وضعیت iLO و همچنین قابلیت ارتقای سرور در آینده باید پیش از خرید بررسی شوند.
انتخاب بین Gen9 و Gen10 به کاربرد، بودجه و برنامه توسعه مجموعه بستگی دارد. سرورهای HPE Gen9 معمولاً قیمت اقتصادیتری دارند و برای بسیاری از کاربردهای شرکتی، فایلسرور، نرمافزارهای سازمانی و مجازیسازی سبک تا متوسط مناسب هستند. در مقابل، Gen10 از پلتفرم جدیدتر، پردازندههای Xeon Scalable، امکانات مدیریتی جدیدتر و قابلیت ارتقای بهتری برخوردار است. اگر بودجه اجازه میدهد و قرار است سرور چند سال مورد استفاده یا توسعه قرار گیرد، Gen10 معمولاً انتخاب آیندهنگرانهتری است.
هیچکدام بهصورت مطلق بهتر نیستند و انتخاب به نوع استفاده بستگی دارد. DL360 معمولاً با فرمفکتور 1U فضای کمتری در رک اشغال میکند و برای محیطهایی که تراکم سرور اهمیت دارد مناسب است. DL380 با شاسی 2U معمولاً فضای بیشتری برای نصب هارد، SSD، کارت شبکه، ریدکنترلر، GPU و سایر کارتهای توسعه در اختیار کاربر قرار میدهد. اگر قابلیت ارتقا و توسعه Storage برای شما اهمیت بیشتری دارد، DL380 معمولاً انعطافپذیرتر است.
مقدار رم موردنیاز به نوع Workload بستگی دارد و نمیتوان یک عدد ثابت برای همه سرورها تعیین کرد. یک File Server کوچک یا Domain Controller ممکن است با مقدار رم نسبتاً کمی کار کند، در حالی که SQL Server، نرمافزارهای ERP یا محیطهای مجازیسازی به حافظه بسیار بیشتری نیاز دارند. علاوه بر ظرفیت RAM، نحوه چینش ماژولها، تعداد کانالهای حافظه، نوع RDIMM یا LRDIMM، سرعت رم و تعداد پردازندههای نصبشده نیز باید بررسی شود. بهتر است مقداری ظرفیت اضافه نیز برای رشد آینده در نظر گرفته شود.
انتخاب بین HDD و SSD به نوع استفاده بستگی دارد. برای آرشیو، بکاپ و ذخیره حجم بالای اطلاعات با هزینه کمتر، هاردهای Enterprise HDD میتوانند گزینه مناسبی باشند. برای سیستمعامل، دیتابیس، ماشینهای مجازی و نرمافزارهایی که به سرعت خواندن و نوشتن بالا نیاز دارند، SSD معمولاً عملکرد بسیار بهتری ارائه میدهد. در پروژههای حرفهایتر نیز NVMe میتواند سرعت بالاتری فراهم کند، البته شاسی، Backplane و سایر اجزای سرور باید از آن پشتیبانی کنند.
در بسیاری از سرورهای HPE ProLiant امکان ارتقای RAM و پردازنده وجود دارد، اما محدودیتهای هر مدل و نسل باید بررسی شود. هنگام ارتقای RAM باید نوع حافظه، سرعت، Rank، ظرفیت و قوانین Memory Population رعایت شود. برای نصب CPU دوم نیز ممکن است علاوه بر پردازنده، به هیتسینک، فن یا تجهیزات جانبی نیاز باشد. همچنین بخشی از اسلاتهای RAM و PCIe در برخی سرورها به پردازنده دوم وابسته هستند؛ بنابراین بهتر است امکان ارتقای آینده از همان زمان خرید سرور در نظر گرفته شود.
استفاده از دو Power Supply در سرورهایی که از پاور Redundant پشتیبانی میکنند، برای سرویسهای مهم توصیه میشود. در این حالت اگر یکی از پاورها دچار مشکل شود، پاور دوم میتواند از خاموششدن ناگهانی سرور جلوگیری کند. البته برای سرویسهای آزمایشی یا محیطهایی که Downtime اهمیت کمتری دارد، ممکن است یک پاور نیز کافی باشد. توان پاور باید براساس CPU، تعداد هارد و SSD، کارتهای PCIe و مخصوصاً GPUهای نصبشده انتخاب شود.
پیش از خرید سرور استوک بهتر است وضعیت CPU، رم، هاردها و SSDها، ریدکنترلر، باتری یا Cache Module، فنها، پاورها و پورتهای شبکه بررسی شود. پنل iLO نیز اهمیت زیادی دارد و میتوان از طریق آن وضعیت سلامت سختافزار، دما، فنها، پاورها و خطاهای ثبتشده در Integrated Management Log را بررسی کرد. علاوه بر این، سلامت ظاهری شاسی، Drive Bayها، Riserها و امکان ارتقای سرور در آینده نیز باید در ارزیابی نهایی در نظر گرفته شود.
برای انتخاب سرور مناسب VMware ابتدا باید تعداد ماشینهای مجازی، مقدار vCPU و RAM هر ماشین، ظرفیت Storage و میزان IOPS موردنیاز مشخص شود. در بسیاری از محیطهای مجازیسازی، RAM و سرعت Storage میتوانند زودتر از CPU به محدودیت تبدیل شوند. برای پروژههای سبک تا متوسط، سرورهایی مانند DL380 Gen9 یا Gen10 با کانفیگ مناسب قابل بررسی هستند. در پروژههای بزرگتر، استفاده از RAM بیشتر، SSD یا NVMe، شبکه 10GbE یا سریعتر و معماری چندسروری یا Cluster اهمیت بیشتری پیدا میکند.
بله، بسیاری از مدلهای HPE امکان نصب GPU را دارند، اما هر کارت گرافیک با هر سروری سازگار نیست. پیش از خرید باید تعداد و نسل اسلاتهای PCIe، فضای فیزیکی کارت، Single-Slot یا Double-Slot بودن GPU، توان مصرفی، نوع کابل برق، Riser، ظرفیت پاور و سیستم خنککننده سرور بررسی شود. برای پروژههای هوش مصنوعی، رندرینگ یا پردازش تصویر بهتر است ابتدا مدل GPU موردنیاز مشخص شود و سپس سرور و کانفیگ مناسب براساس آن انتخاب شود.
جمعبندی؛ بهترین سرور HPE استوک کدام است؟
بهترین سرور HPE استوک، گرانترین یا جدیدترین دستگاه بازار نیست.
بهترین سرور، سروری است که نیاز امروز شما را با حاشیه امن مناسب پوشش دهد و برای رشد آینده نیز مسیر ارتقا داشته باشد.
قبل از خرید ابتدا Workload را مشخص کنید. سپس به ترتیب این موارد را بررسی کنید:
- نسل و مدل سرور
- فرمفکتور و تعداد Drive Bay
- CPU
- RAM
- Storage
- RAID Controller
- شبکه
- پاور
- امکان ارتقا
- سلامت دستگاه
برای پروژههای اقتصادی، Gen9 همچنان میتواند کاربرد داشته باشد.
برای بسیاری از شرکتها Gen10 نقطه تعادل جذابی بین هزینه و امکانات ایجاد میکند.
برای پروژههای سنگینتر، مجازیسازی گسترده، NVMe، GPU یا زیرساختهای بلندمدت نیز Gen11 و Gen12 ارزش بررسی دارند. HPE هماکنون Gen12 را با پلتفرمهایی مانند DL360 و DL380 بر پایه فناوریهای جدیدتر پردازنده، حافظه و I/O عرضه میکند. اما در تمام این موارد، کانفیگ صحیح مهمتر از نام نسل است.
اگر برای انتخاب بین چند مدل یا طراحی کانفیگ مناسب تردید دارید، بهتر است قبل از خرید تعداد کاربران، نرمافزارها، حجم اطلاعات، تعداد ماشینهای مجازی، برنامه توسعه و محدوده بودجه را مشخص کنید. براساس این اطلاعات میتوان چند کانفیگ اقتصادی، متعادل و حرفهای را مقایسه کرد و هزینهای را انتخاب کرد که واقعاً به نیاز شما تبدیل به Performance شود.
